Luisterend via Grooveshark naar een selectie Beatles-tracks
lees ik de informatie over Ding 21. Dat ziet er bibliotheekgericht uit.
De bibliotheek van Ann Arbor heeft een boeiende catalogus online waar je ouderwetse bibliotheekkaartjes zelf van commentaar kan voorzien.
Aquabrowsers zijn al een wat ouder verschijnsel - zou ik niet direct met Web 2.0 associëren. De kracht en zwakte ervan zit natuurlijk ind e verbanden die worden gelegd. Voor eerstekeergebruikers van catalogi lijkt me het een mooie aanvulling maar voor studenten en docenten in het Hoger Onderwijs is het denk ik niet echt een onmisbaar gereedschap. Maar misschien dat ze daar in Den Haag anders over denken, de collegae daar hebben een aquabrowser in actie.
Ook daar wordt Beatles aan Bottles gerelateerd. Dat is geen echte semantische relatie. Daar heb je toch echt een mens voor nodig, om Beatles aan muziek, of aan cultuur of voor mijn part aan Liverpool te koppelen. Context is onmisbaar en kan niet geautomatiseerd worden. Of, zoals het op onderzoeksinformatie wat wollig staat: "Connectieven die deze relaties uitdrukken zijn volgens semantici vaak slechts (conventionele) implicaturen. De interpretatie van temporele relaties is tot op zekere hoogte afhankelijk van de (teksttypologische) context waarin ze voorkomen.".
Heb me aangemeld voor MyDiscoveries bij de OBA en maakte bij wijze van recensie een kort berichtje bij een boek van mijn vader: De kellner en de levenden. Blijkbaar kan ik er niet naar linken, - en als ik als niet ingelogd de titel op zoek, krijg ik de recensie ook niet te zien. ... En ik zie ook geen mogelijkheid om te zoeken naar recensies van anderen.
Dan maar voor de nieuwsgierige mens de tekst hieronder:
Spanning en humor in apocalyptisch verhaal
Voor de ongeoefende lezer die eens aan een Vestdijkboek wil beginnen, zouden de Anton Wachterromans wat massief of oeverloos kunnen overkomen. Misschien moet je eerst Proust hebben leren kennen om je volledig te kunnen verdiepen in de Harlingse jeugdherinneringen. Maar Kellner en de Levenden is andere koek. Een met vaart, humor en spanning geschreven verhaal over het laatste oordeel, waarbij 12 ogenschijnlijk willekeurige flatgenoten per abuis in de Apocalyps verzeild raken. Zowel de verhaallijn als de theologische achtergrond geven stof tot humor + nadenken.
Het einde van 23 dingen in zicht - jammer - het wordt steeds leuker, zeker met muziek.
Droevig nieuws gisterenavond (hartstilstand) en vanochtend (overlijden) van Michael Jackson. Ben geen fan ofzo, maar wel onder de indruk van de muziek en het verhaal achter de mens.
Mijn muzikale voorkeuren liggen meer in de richting van Beatles, Zappa, Bob Dylan, The Cure, The Sound, Comsat Angels, of recenter, The Shins, Fleet Foxes, Empire of the Sun, Spinvis, of klassiek: Dvorak, Brecht & Weil, Bach, Rimsky-Korsakoff, Philip Glass....
Voor een muziekfreak is er zeker wat te beleven op het net.
Last.FM wordt genoemd - maar heeft sinds kort een betaalmodel:
http://www.guardian.co.uk/media/pda/2009/mar/25/socialnetworking-digital-music-and-audio, dus dat maakt het minder interessant.
Auteursrechtproblemen, of eigenlijk - geldproblem worden natuurlijk nu wel precairder. Zo lees ik ook bij Pandora: "We are deeply, deeply sorry to say that due to licensing constraints,..."
Youtube is nog steeds een goede bron voor muziek. Journalistiekcollega's Gert-Jan Peddemors en Frank Wezenberg hebben een column op HU media waar ze muziektips uitwisselen. De meeste links die ik van hen zag verwijzen naar Youtube.
Grooveshark werkt redelijk snel. De rest ga ik later nog eens beluisteren. Een toepassing voor de mediatheek Communicatie en Journalistiek zie ik niet direct maar onze radio afdeling zou er zeker goed gebruik van kunnen maken. Muziekjournalistiek is een mooi vak met eindeloze mogelijkheden.
Kijkend naar sociale netwerken - en dan de enorme hoeveelheden digitale varianten die er zijn - dan denk ik dat je bij de uitspraak: "je deelt het met je vrienden!"
de termen delen en vrienden wat moet relativeren. Het zij natuurlijk niet echte vrienden, en delen in de zin van "zich iemands lot aantrekken" (synoniemenwoordenboek Van Dale) vindt natuurlijk primair plaats in de echte wereld, of met mensen die je in eerste instantie ind e echte wereld hebt leren kenne.
LinkedIn, FaceBook, MySpace en Hyves zijn denk ik wel blijvers - gezien ook hun omvang en bekendheid bij steeds nieuwe generaties gebruikers.
Maar heel veel sites die op Frankwatching werden genoemd, zien er niet meer actief uit, bijvoorbeeld
http://friendzy.com/ - laatste post april 2008 - iets over Personal Finance..
of
http://www.ordergenerator.com/index.htm
die nu KudosWork heet - laatste nieuws dateert uit 2004.
of http://www.wisdombuilder.com/
waar je 250 visitekaartjes voor 6 dollar kan krijgen,...
Hopende op wat relevantere en actuelere informatie keek ik nog bij Volkskrant Banen dossier Social Network - maar daar wordt je doorgesluisd naar een onduidelijke pagina waar mijn oog viel op een tagcloud waatin de woorden Hawaii Windsurfen het vetst stonden... Ik zou zelf dan toch maar een boek aanraden, zoals het net verschenen in eigen beheer uitgegeven: "Hoe LinkedIn nu echt te gebruiken" door John Vermeiren. ISBN 978-90-811 8860-9
Hierin praktischte handleiding hoe accounts op te schonen, samen te voegen, zoakacties uitvoeren en bewaren etc.
Hyves, Myspace ken ik redelijk goed dus ik probeerde Facebook met de 23dingen inlog - maar die is offline. LinkedIn ken ik een beetje maar niet zo goed, dus ik logde daar in en deed een vriendverzoek... nu maar afwachten.
De Universiteit Utrecht heeft vorig jaar Librarything aan zijn catalogus toegevoegd - dat wil zeggen dat ze een automatische link hebben gemaakt om door te klikken, dus ze hoefden niks handmatig toe te voegen (begreep ik uit de berichten).
Zelf heb ik om te kijken hoe het werkt hier twee boeken neergezet:
http://www.librarything.nl/catalog/dickv.
Het Dashboard is wat druk en ik zie niet snel een knop om aan te geven dat ik ook aan externen mijn Librarything wil laten zien... dus hopenlijk werkt het, laat het me weten.
In ieder geval - het is een groots gebeuren natuurlijk - 30 miljoen boeken gecatalogiseerd, van trefwoorden en commentaar voorzien door ruim een half miljoen geregistreerde gebruikers (bron: Richard Newman in Australian Journal of Communication • Vol 35 (3) 2008).
Hoewel ik al een tijdje een Librarything account heb, kreeg ik niet eerder een bericht dat iemand mij wil volgen of anderzins contact wil leggen. Dat is bij Twitter, Hyves, Youtube en Myspace wel anders (in mijn geval dan). Juist reacties van anderen zorgen dat je doorgaat met toevoegen van berichten en zelf weer contacten zoeken. Misschien heb ik ergens in het Dashboard van Librarythink iets niet goed ingesteld waardoor ik voor derden onzichtbaar blijf...
ik zal wat menuutjes openen en vinkjes zetten, wie weet wat er gebeurd.
Maar eerst weekend, de zon schijnt!
Heb gelijk maar even de Web 2.0 logo creator uitgeprobeerd, wat geinig. Dat je online allerlei dingen kan bewerken en maken zou ik eerder onder de term Cloudcomputing (wolkprogrammeren?) zetten dan Web 2.0 - want die term zegt mij meer over de mate van interactiviteit. Een andere term voor Web 2.0 zou kunnen zijn het Sociale Web - dat je elkaar kan volgen, ergens lid van kan worden, deel uitmaken van een gemeenschap en d.m.v. creative commons niet alles dichttimmert met de meest harde versie van auteursrecht die er is.
Het uiterlijk van al deze zaken, zoals de logo's van Twitter, Mappr, Flickr - vertoont wel een soort overeenkomstige stijl - maar hoort dat bij Web 2.0, of is het meer een uitdrukking van de heersende mode die we ook elders kunnen tegenkomen?
Op Wikipedia las ik het artikel over Youtube, waarin me de opmerking over Hashcodes voor digitale vingerafdrukken opviel (nog eens uitzoeken wat dat is), en bij Edin Mijnsbergen las ik het stukje van Monty Python - hoe ze de illegale uploads zat waren en hun eigen youtube kanaal zijn begonnen, met als motto - if you can't beat them, join them. Hoewel, Monty zal er niet armer van worden
Bij Frankwatching bekeek ik de alternatieven voor youtube en zocht in elk op "library".
Hier mijn bevindingen.
Clipshack - 11
Vimeo (mooie openingspagina met boeiende content ter introductie) - 379
Bliptv - heeft wel wat relevante resultaten zien maar laat geen aantallen zien.
Ourmedia - zelfde als BlipTV maar dan minder relevante resultaten.
Vimeo lijkt me wel wat. Daarnaast kan ik - voor Creative Commons materiaal The internet archive aanraden, en voor Avant Garde films http://www.ubu.com/film/.
Zelf heb ik met plezier privé wat youtube filmpjes geplaatst, in elkaar gezet met foto's en simpele video en eigen soundtracks. De groostet hit is een clip gewijd aan Winnetou & Old Shatterhand, en de verfilmingen daarvan die werden opgenomen in Kroatië.
Voor de FCJ mediatheek maakte ik ook een simpele slideshow, die wel wat kijkers trok. Maar ik denk dat het voor ons als mediatheek toch wat professioneler is om ons materiaal streaming op Surfmedia te zetten.
Een favoriet van bibliothecarissenw as Miss Dewey - nu niet meer online maar nog wel op Youtube. Hier een journalsitiek verslag door NBC:
Net bekeek ik het filmpje "Podcasting in plain English", en het blogbericht van Woaghoalt. Ook las ik globaal http://www.vaninternetnaaronderwijs.nl/podcast/maken - en zag daar Audacity genoemd: een prima open source programma om audio te bewerken. Ik maak er al jaren met plezier gebruik van voor het knippen, plakken en filteren van eigen muziekopnamen.
Ervaring met zowel downloaden als online zetten van MP3 heb ik wel, maar de RSS kant van het verhaal ken ik nog niet zo. Meestal ga ik op zoek naar muziek/geluid waar ik over gehoord of gelezen heb en zoek ik, evt. in een onderwaterscherm, naar een downloadbare MP3. Het idee om je op een podcast te abonneren zodat bestanden vanzelf worden gedownlaod spreekt me niet zo aan. Ik luister meestal thuis naar muziek en bezit eigenlijk geen goede MP3 speler. Daar moet ik maar eens iets aan gaan doen. Iemand nog tips?
Als mediatheek zetten we een mp3 op Surfmedia - een masterclass met journalist Frenk van der Linden. Je kan hem hier beluisteren:
http://www.surfmedia.nl/Mediatheek/Pages/MediaFragment.aspx?videoId=147764.
Heb ook nog even via Gespod gekeken bij Alternatieve muziek - en luister nu naar Folk/ Americana... klinkt mij meer van hetzelfde ind e oren. Ik mis toch een beetje het bredere palet van radioprogramma's als op BBC 6 of 3voor12, of Radio5. Er moet wel een beetje afwisseling zijn. 20 Johny CAsh klonen achter elkaar is een beetje teveel van 't goede.
Luisterend via Grooveshark naar een selectie Beatles-tracks
lees ik de informatie over Ding 21. Dat ziet er bibliotheekgericht uit.
De bibliotheek van Ann Arbor heeft een boeiende catalogus online waar je ouderwetse bibliotheekkaartjes zelf van commentaar kan voorzien.
Aquabrowsers zijn al een wat ouder verschijnsel - zou ik niet direct met Web 2.0 associëren. De kracht en zwakte ervan zit natuurlijk ind e verbanden die worden gelegd. Voor eerstekeergebruikers van catalogi lijkt me het een mooie aanvulling maar voor studenten en docenten in het Hoger Onderwijs is het denk ik niet echt een onmisbaar gereedschap. Maar misschien dat ze daar in Den Haag anders over denken, de collegae daar hebben een aquabrowser in actie.
Ook daar wordt Beatles aan Bottles gerelateerd. Dat is geen echte semantische relatie. Daar heb je toch echt een mens voor nodig, om Beatles aan muziek, of aan cultuur of voor mijn part aan Liverpool te koppelen. Context is onmisbaar en kan niet geautomatiseerd worden. Of, zoals het op onderzoeksinformatie wat wollig staat: "Connectieven die deze relaties uitdrukken zijn volgens semantici vaak slechts (conventionele) implicaturen. De interpretatie van temporele relaties is tot op zekere hoogte afhankelijk van de (teksttypologische) context waarin ze voorkomen.".
Heb me aangemeld voor MyDiscoveries bij de OBA en maakte bij wijze van recensie een kort berichtje bij een boek van mijn vader: De kellner en de levenden. Blijkbaar kan ik er niet naar linken, - en als ik als niet ingelogd de titel op zoek, krijg ik de recensie ook niet te zien. ... En ik zie ook geen mogelijkheid om te zoeken naar recensies van anderen.
Dan maar voor de nieuwsgierige mens de tekst hieronder:
Spanning en humor in apocalyptisch verhaal
Voor de ongeoefende lezer die eens aan een Vestdijkboek wil beginnen, zouden de Anton Wachterromans wat massief of oeverloos kunnen overkomen. Misschien moet je eerst Proust hebben leren kennen om je volledig te kunnen verdiepen in de Harlingse jeugdherinneringen. Maar Kellner en de Levenden is andere koek. Een met vaart, humor en spanning geschreven verhaal over het laatste oordeel, waarbij 12 ogenschijnlijk willekeurige flatgenoten per abuis in de Apocalyps verzeild raken. Zowel de verhaallijn als de theologische achtergrond geven stof tot humor + nadenken.
